przez
Skamieniałe ślady stóp w Parku Narodowym White Sands wywołały kontrowersje naukowe. Późniejsze badania, wykorzystujące różne metody datowania, konsekwentnie potwierdzają, że ślady stóp mają od 21 000 do 23 000 lat. Źródło: USGS, NPS, Uniwersytet w Bournemouth
Dwie nowe linie dowodowe potwierdzają szacunki dotyczące pierwszych opisanych śladów datowanych na 2021 r. na 21 000–23 000 lat.
W 2021 r. wyniki naukowego datowania śladów stóp znalezionych w Parku Narodowym White Sands w Nowym Meksyku zapoczątkowały ogólnoświatową dyskusję, która pobudziła wyobraźnię opinii publicznej i wywołała odmienne komentarze na ten temat w społeczności naukowej. Dokładność Od wieków.
„Natychmiastową reakcją w niektórych kręgach społeczności archeologicznej był fakt, że dokładność naszego datowania była niewystarczająca, aby można było w niezwykły sposób stwierdzić, że ludzie byli obecni w Ameryce Północnej podczas ostatniego maksimum zlodowacenia” – powiedział Jeff Bigatti, geolog badawczy w USGS i współautor naczelny. Nowo opublikowane badanie potwierdza wiek śladów śladów z białego piasku, „ale nasza ukierunkowana metodologia w bieżących badaniach naprawdę się opłaciła”.
Ślady u podstawy rowu w Parku Narodowym White Sands. Źródło: USGS
Oryginalne obawy dotyczące randek
Główny punkt sporny dotyczył dokładności pierwotnego wieku, który ustalono metodą datowania radiowęglowego. Wiek śladów białego piasku ustalono początkowo na podstawie datowania nasion pospolitych roślin wodnych Marskość rubiowa Które można znaleźć w skamieniałych odciskach. Jednakże rośliny wodne mogą pozyskiwać węgiel z atomów węgla rozpuszczonych w wodzie, a nie z otaczającego powietrza, co może powodować, że zmierzony wiek będzie zbyt stary.
Ponowna ocena i wzmocnienie dowodów
„Nawet podczas publikowania oryginalnej pracy posuwaliśmy się do przodu, aby przetestować nasze wyniki na podstawie wielu linii dowodowych” – powiedziała Kathleen Springer, geolog badawczy w USGS i współautorka bieżących badań. Nauki papier. „Mieliśmy pewność co do naszego pierwotnego wieku, a także mocnych dowodów geologicznych, hydrologicznych i stratygraficznych, ale wiedzieliśmy, że niezależna kontrola czasowa miała kluczowe znaczenie”.
Nadruki u podstawy rowu, Park Narodowy White Sands. Źródło: USG
W kolejnym badaniu naukowcy skupili się na datowaniu radiowęglowym pyłku drzew iglastych, ponieważ pochodzi on z roślin lądowych, unikając w ten sposób potencjalnych problemów, które pojawiają się podczas datowania roślin wodnych, takich jak Rubia. Naukowcy zastosowali żmudne procedury, aby wyizolować około 75 000 ziaren pyłku z każdej datowanej próbki. Co ważne, próbki pyłku pobrano z tych samych warstw co oryginalne nasiona, dzięki czemu można dokonać bezpośredniego porównania. W każdym przypadku wiek pyłku był statystycznie identyczny z wiekiem nasion.
„Próbki pyłku pomogły nam również zrozumieć szerszy kontekst środowiskowy w momencie tworzenia śladów” – powiedział David Wahl, geograf badawczy w USGS i współautor niniejszego badania. Nauki stan : schorzenie. „Pyłek w próbkach pochodził z roślin zwykle występujących w zimnych, wilgotnych i lodowcowych warunkach, co stanowi wyraźny kontrast w porównaniu z pyłkiem współczesnej playa, która odzwierciedla rośliny pustynne występujące tam obecnie”.
Dodatkowe metody datowania potwierdzają wyniki
Oprócz próbek pyłku zespół zastosował inny rodzaj datowania, zwany luminescencją stymulowaną optycznie, który określa datę ostatniej ekspozycji ziaren kwarcu na światło słoneczne. Korzystając z tej metody, odkryli, że próbki kwarcu zebrane w warstwach zawierających odciski miały minimalny wiek około 21 500 lat, co stanowi dalsze potwierdzenie wyników badań radiowęglowych.
Biorąc pod uwagę trzy oddzielne linie dowodowe wskazujące ten sam przybliżony wiek, jest mało prawdopodobne, aby wszystkie były błędne lub stronnicze, a razem stanowią mocne poparcie dla przedziału wiekowego śladów stóp od 21 000 do 23 000 lat.
Odniesienie: „Niezależne szacunki wieku rozwiązują kontrowersje wokół starożytnych śladów ludzkich w White Sands” autorstwa Jeffreya S. Bigatti, Kathleen B. Springera, Jeffreya S. Honke, David Wahl, Mary R. Wincenty L. Santucci, Daniel Udis, David Bustos i Matthew R. Bennetta, 5 października 2023 r., Nauki.
doi: 10.1126/science.adh5007
W skład zespołu badawczego weszli naukowcy z US Geological Survey, Lawrence Livermore National Laboratory, National Park Service i instytucji akademickich. Prowadzone przez nich badania w White Sands koncentrują się na warunkach środowiskowych, które umożliwiły ludziom rozwój w południowym Nowym Meksyku podczas ostatniego maksimum zlodowacenia, i są wspierane przez Program Badań i Rozwoju Klimatu | Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych i Program Ochrony Zasobów Naturalnych USGS-NPS.
„Odkrywca. Nieprzepraszający przedsiębiorca. Fanatyk alkoholu. Certyfikowany pisarz. Wannabe tv ewangelista. Fanatyk Twittera. Student. Badacz sieci. Miłośnik podróży.”
More Stories
Jak czarne dziury stały się tak duże i szybkie? Odpowiedź kryje się w ciemności
Według skamieniałości prehistoryczna krowa morska została zjedzona przez krokodyla i rekina
Wystrzelenie rakiety Falcon 9 firmy SpaceX zostało wstrzymane ze względu na zbliżanie się dwóch głównych misji załogowych lotów kosmicznych